بازگشت

زمان گذشته Passato در زبان ایتالیایی

فهرست مطالب

در زبان ایتالیایی زمان به صورت گذشته ، حال و آینده تقسیم بندی می شود . در درس های گذشته به زمان حال و آینده پرداختیم و در این درس به زمان گذشته Passato در زبان ایتالیایی می پردازیم .

زمان گذشته Passato در زبان ایتالیایی

1. زمان گذشته نزدیک یا کامل (Passato Prossimo)

به زمان گذشته ساده در زبان ایتالیایی passato prossimo میگویند. برای ساختن زمان گذشته ی ساده باید “اسم مفعول” Participio Passato را داشته باشیم. نحوه ساختن اسم مفعول را در جدول زیر میتوانید مشاهده کنید. پس از اینکه اسم مفعول را ساختید میبایست از افعال کمکی “داشتن” یا “بودن” برای ساختن زمان گذشته استفاده کنید. حال در زیر نحوه ساخت اسم مفعول را بیاموزید.

زمان Passato Prossimo پرکاربردترین زمان گذشته در مکالمات روزمره ایتالیایی است. از این زمان برای بیان کارهایی استفاده می‌شود که در گذشته (نزدیک یا دور) انجام شده و اثر یا بازه زمانی آن به پایان رسیده است.

فرمول ساخت Passato Prossimo:

{Passato Prossimo} = {صرف فعل کمکی (Essere یا Avere) در زمان حال} + {اسم مفعول (Participio Passato)}

نحوه ساخت اسم مفعول باقاعده (Participio Passato)

برای افعال باقاعده کافی است پسوند مصدر فعل را برداشته و پسوندهای زیر را جایگزین کنید:

پسوند مصدر فعل تغییر پسوند در اسم مفعول مثال مصدری اسم مفعول (P.P) معنی
are- ato- Cambiare Cambiato تغییر داده
ere- uto- Vendere Venduto فروخته
ire- ito- Finire Finito

مثال:

cambiARE à cambiATO

vendERE à vendUTO

finIRE à finITO

قبل از اینکه نحوه ی ساختن اسم مفعول را بیاموزیم لازم است که بدانید افعال در زمان گذشته نیز به دو حالت با قاعده و بی قاعده تقسیم میشوند. برای افعال باقاعده ساختن اسم مفعول بسیار ساده است و کافیست سه حرف آخر فعل را برداشته و طبق جدول زیر عمل کنید.

  • برای افعالی که به are ختم میشوند ato میگذاریم.
  • برای افعالی که به ere ختم میشوند uto میگذاریم.
  • برای افعالی که به ire ختم میشوند ito میگذاریم.

چه زمانی از فعل کمکی Avere و چه زمانی از Essere استفاده کنیم؟

یکی از چالش‌های اصلی زبان‌آموزان در ساخت زمان گذشته در زبان ایتالیایی، انتخاب فعل کمکی است:

۱. استفاده از فعل کمکی Avere:

  • برای اکثر افعال متعدی (افعالی که مفعول مستقیم می‌گیرند).

  • نکته طلایی: وقتی از فعل کمکی Avere استفاده می‌شود، شکل اسم مفعول (P.P) بدون تغییر می‌ماند و با جنسیت یا تعداد فاعل تطبیق پیدا نمی‌کند.

صرف فعل Cambiare با فعل کمکی Avere:

Io ho cambiato (من عوض کردم)

Tu hai cambiato (تو عوض کردی)

Lui/Lei ha cambiato (او عوض کرد)

Noi abbiamo cambiato (ما عوض کردیم)

Voi avete cambiato (شما عوض کردید)

Loro hanno cambiato (آن‌ها عوض کردند)

۲. استفاده از فعل کمکی Essere:

  • افعال حرکتی با مبدا و مقصد مشخص (Andare, Venire, Uscire, Entrare, Partire, Arrivare)

  • افعال حالت و سکون در یک مکان (Stare, Rimanere, Restare)

  • افعال تغییر حالت و تولد/مرگ (Nascere, Morire, Diventare)

  • افعال لازم و غیرشخصی (Piacere, Succedere, Sembrare, Costare, Riuscire)

  • تمام افعال انعکاسی (Verbi Riflessivi) مانند Alzarsi, Lavarsi

قانون تطبیق در Essere (Accordo):

هرگاه از فعل کمکی Essere استفاده کنید، انتهای اسم مفعول (Participio Passato) باید از نظر جنسیت (مذکر/مونث) و تعداد (مفرد/جمع) با فاعل مطابقت پیدا کند:

  • مفرد مذکر: ختم به o- (مانند: Marco è andato)

  • مفرد مونث: ختم به a- (مانند: Sara è andata)

  • جمع مذکر: ختم به i- (مانند: I ragazzi sono andati)

  • جمع مونث: ختم به e- (مانند: Le ragazze sono andate)

صرف فعل Andare با فعل کمکی Essere:

Io sono andato/a (من رفتم)

Tu sei andato/a (تو رفتی)

Lui è andato / Lei è andata (او رفت)

Noi siamo andati/e (ما رفتیم)

Voi siete andati/e (شما رفتید)

Loro sono andati/e (آن‌ها رفتند)

پرکاربردترین افعال بی‌قاعده در زمان گذشته (Participio Passato Irregolare)

بسیاری از افعال پرکاربرد در ایتالیایی اسم مفعول بی‌قاعده دارند:

  • Fare — Fatto (انجام دادن)

  • Vedere — Visto (دیدن)

  • Scrivere — Scritto (نوشتن)

  • Leggere — Letto (خواندن)

  • Prendere — Preso (گرفتن/خوردن)

  • Mettere — Messo (گذاشتن)

  • Aprire — Aperto (باز کردن)

  • Chiudere — Chiuso (بستن)

  • Dire — Detto (گفتن)

جایگاه قیود زمان در گذشته کامل

قیودی مانند sempre (همیشه)، mai (هرگز)، già (قبلاً)، ancora (هنوز) و appena (به‌محض اینکه) معمولاً بین فعل کمکی و اسم مفعول قرار می‌گیرند:

  • Hai mai visto quel film? (آیا تابه‌حال آن فیلم را دیده‌ای؟)

  • Ho già finito i compiti. (تکالیفم را قبلاً تمام کرده‌ام.)

همانطور که مشاهده میکنید حال این سوال بوجود می آید که چه موقع از فعل کمکی Avere و چه موقع از Essere باید استفاده کنیم؟؟؟

  • نکته1: برای فعلهای حرکتی فیزیکی مانند رفتن، آمدن، سفر کردن، و غیره از فعل کمکی Essere استفاده میشود.
  • نکته2: برای بعضی ار فعلهای بودن بودن در یک مکان مانند Stare, Rimanere, Restare از فعل کمکی Essere استفاده میشود.
  • نکته3: برای بعضی از فعلهای لازم مانند فعلهای زیر نیز از Essere استفاده میشود.

Essere(بودن), nascere(متولدشدن), morire(مردن), succedere(اتفاق افتادن), costare(ارزش داشتن), piacere(دوست داشتن), riuscire(موفق شدن), sembrare(بنظررسیدن), diventare(تبدیل شدن).

توجه: هرگاه از فعل کمکی Avere استفاده میکنیم اسم مفعول یا P.P به همان صورت ثابت میماند و فقط فعل Avere صرف میشود اما هرگاه از فعل کمکی Essere استفاده میکنیم علاوه بر اینکه فعل Essere صرف میشود اسم مفعول یا P.P هم باید با فاعل خود از نظر جنسیت، جمع و مفرد بودن تطبیق پیدا کند.

مثال:

در فعل Andare، هنگامیکه میگوییم “من رفتم” اگر “من” مونث باشد P.P باید به “A” ختم شود، Io Sono Andata. و اگز “من” مذکر باشد P.P به “O” ختم شود، Io Sono Andato.

درحالت جمع مونث P.P باید به “E” و در حالت جمع مذکر P.P به “I” ختم میشود.

  • Noi siamo andati. ما رفتیم ( چند خانم )  و
  • Noi siamo andate.ما رفیتم ( چند آقا ) و

در صورتیکه در فعل Cambiare هیچ تفاوتی نمیکند که “من” مذکر باشد یا مونث، جمع مذکر باشد یا جمع مونث، در همه حالتها Participio Passato به یک صورت باقی میماند.

نکته: کلمات Sempre(همیشه)، mai(هرگز)، ancora(هنوز)، piu'(بیشتر)، appena(به محض اینکه)، معمولا بین فعل کمکی و اسم مفعول (PP) می آیند.

مثال:

Hai mai visto quel film?      هرگز این فیلم را دیده ای؟

Sei mai andato al ristorante cinese?     هرگز به رستوران چینی رفته ای؟

مثال‌ها با فعل کمکی Avere (اسم مفعول ثابت می‌ماند):
Ho mangiato una pizza ieri sera.
(دیشب یک پیتزا خوردم.)
Abbiamo comprato una macchina nuova.
(ما یک ماشین جدید خریدیم.)
Hai visto quel film al cinema?
(آیا آن فیلم را در سینما دیده‌ای؟)
Marco ha scritto una lettera per sua madre.
(مارکو یک نامه برای مادرش نوشت.)
I ragazzi hanno finito i compiti.
(بچه‌ها تکالیف را تمام کردند.)

 

مثال‌ها با فعل کمکی Essere (اسم مفعول با فاعل تطبیق پیدا می‌کند):
Io sono andato a Roma. (گوینده مذکر)
(من به رم رفتم.)
Io sono andata a Milano. (گوینده مونث)
(من به میلان رفتم.)
Sara è arrivata in ritardo. (مفرد مونث $\rightarrow$ ختم به a)
(سارا دیر رسید.)
Ieri siamo usciti con gli amici. (جمع مذکر/مختلط $\rightarrow$ ختم به i)
(دیروز با دوستان بیرون رفتیم.)
Le ragazze sono partite per la Francia. (جمع مونث $\rightarrow$ ختم به e)
(دخترها به مقصد فرانسه حرکت کردند.)

 

مثال‌ها همراه با قیود زمان (Già, Mai, Appena):
Ho già preso il caffè.
(من قبلاً قهوه خورده‌ام.)
Sei mai stato a Venezia?
(آیا تا به‌حال به ونیز رفته‌ای؟)
Il treno è appena partito.
(قطار همین الان راه افتاد.)

۲. زمان گذشته استمراری یا توصیفی (Imperfetto)

در زبان ایتالیایی در 4 مورد قطعا از زمان گذشته استمراری (imperfetto) استفاده می شود که عبارتند از:

  • تشریح یک موضوع در گذشته (Descrizione nel passato)

Ieri sera sono andata da Maria, lei AVEVA un vestito molto elegante.

دیروز بعدازظهر رفتم پیش ماریا، او یک لباس خیلی شیک پوشیده بود.

  • یک فعالیت در گذشته (Azione abituare nel passato)

Da bambino io ANDAVO in vacanze al mare, una volta sono andata in montagna.

از بچگی در تعطیلات می رفتم دریا، یکبار رفتم به کوه.

  • طول کشیدن یک موضوع (Durata o svolgimento di un azione)

Ieri mentre io CVCINAVO mia figlia GIOCAVA.

دیروز در حالی که من آشپزی می کردم دخترم بازی می کرد.

  • حالت فیزیکی یا روحی در گذشته (Stato fisico o psicologico nel passato)

Ieri AVEVO mal di testa.    دیروز سر درد داشتم.

Ieri paolo ERA felice.    دیروز پائول شاد بود.

3. زمان گذشته‌ی پیشین (بعید) – Trapassato Prossimo

گذشته بعید  یا  TRAPASSATO PROSSIMO در گرامر زبان ایتالیایی برای اتفاقاتی استفاده می شود که خیلی قبلتر اتفاق افتاده باشند . برای ساختن این زمان باید فعلهای کمکی “بودن” Essere و “داشتن” Avere را در زمان گذشته استمراری صرف نموده و اسم مفعول فعل Participio Passato مورد نظر را استفاده کنیم.

فرمول ساخت این زمان بدین صورت است :

l’imperfetto indicativo degli ausiliari essere o avere + il participio passato del verbo scelto

صرف زمان گذشته استمراری افعال Essere و Avere را در جدول زیر می بینید .

ESSERE AVERE
ERO AVEVO
ERI AVEVI
ERA AVEVA
ERAVAMO AVEVAMO
ERAVATE AVEVATE
ERAVANO AVEVANO

باید دقت داشته باشیم که مثل صرف افعال در زمان گذشته ساده، فعل های حرکتی از ESSERE و فعلهای غیر حرکتی از AVERE استفاده میکنند . دقت کنید که قبلتر تفاوت استفاده از ausiliare  یا همان فعل کمکی را در قسمت شاخت زمان گذشته در زبان ایتالیایی توضیح دادیم.

مثال‌ها با فعل کمکی Avere (اسم مفعول ثابت می‌ماند):
Quando sono arrivato a casa, loro avevano già mangiato.
(وقتی به خانه رسیدم، آن‌ها قبلاً غذا خورده بودند.)
Avevo già letto quel libro prima di vedere il film.
(قبل از دیدن فیلم، آن کتاب را خوانده بودم.)
Non avevamo mai visto una città così bella.
(ما هرگز شهری به این زیبایی ندیده بودیم.)
Marco mi ha detto che aveva perso le chiavi.
(مارکو به من گفت که کلیدهایش را گم کرده بود.)
Avevi già finito il lavoro quando ti ho chiamato?
(وقتی بهت زنگ زدم، کارت را تمام کرده بودی؟)

 

مثال‌ها با فعل کمکی Essere (اسم مفعول با فاعل تطبیق پیدا می‌کند):
Non sono venuto alla festa perché ero andato a Roma.
(به مهمانی نیامدم چون [قبل از آن] به رم رفته بودم.)
Quando siamo arrivati alla stazione, il treno era già partito.
(وقتی به ایستگاه رسیدیم، قطار قبلاً حرکت کرده بود.)
Sara non aveva fame perché era già uscita a pranzo.
(سارا گرسنه نبود چون قبلاً برای ناهار بیرون رفته بود.)
Quando ha suonato la sveglia, ci eravamo già alzati.
(وقتی ساعت زنگ زد، ما قبلاً بیدار شده بودیم.)
Le ragazze erano già tornate a casa prima del temporale.
(دخترها قبل از طوفان به خانه برگشته بودند.)

زمان Passato Remoto (گذشته مطلق یا گذشته دور) در زبان ایتالیایی برای بیان اعمالی استفاده می‌شود که در گذشته انجام شده، کاملاً پایان یافته‌اند و هیچ ارتباط یا اثری در زمان حال ندارند.

این زمان بیشتر در ادبیات، رمان‌ها، متون تاریخی و افسانه‌ها دیده می‌شود. در زبان گفتاری، استفاده از آن ارتباط مستقیمی با جغرافیا دارد؛ در شمال و مرکز ایتالیا در مکالمات روزمره بسیار کم استفاده می‌شود (و Passato Prossimo جای آن را می‌گیرد)، اما در جنوب ایتالیا هنوز برای اتفاقات روزمره نیز کاربرد دارد.

صرف افعال باقاعده (Verbi Regolari)

برای ساختن این زمان در افعال باقاعده، پسوندهای are-, ere-, ire- را حذف کرده و شناسه‌های مخصوص هر گروه را به ریشه فعل اضافه می‌کنیم:

ضمیر گروه اول (-are)مثال: Parlare (صحبت کردن) گروه دوم (-ere)مثال: Credere (باور داشتن) گروه سوم (-ire)مثال: Finire (تمام کردن)
Io parlai credei (یا credetti) finii
Tu parlasti credesti finisti
Lui/Lei parlò credé (یا credette) finì
Noi parlammo credemmo finimmo
Voi parlaste credeste finiste
Loro parlarono crederono (یا credettero) finirono

نکته: بسیاری از افعال گروه دوم (ere-) در صیغه‌های اول، سوم و ششم (من، او، آن‌ها) دو شکل باقاعده برای صرف دارند که هر دو کاملاً صحیح هستند.

سوالات متداول درباره زمان گذشته در زبان ایتالیایی (FAQ)

۱. تفاوت اصلی Passato Prossimo و Imperfetto چیست؟

زمان Passato Prossimo برای کارهایی است که زمان مشخص، شروع و پایان معین داشته و تکمیل شده‌اند؛ در حالی که Imperfetto برای توصیف فضا، آب‌وهوا، عادت‌های قدیمی و کارهای مستمر و همزمان در گذشته به کار می‌رود.

۲. آیا اسم مفعول همیشه با فاعل تطبیق پیدا می‌کند؟

خیر؛ تطبیق جنسیت و تعداد (Accordo) فقط در افعالی اجباری است که با فعل کمکی Essere صرف می‌شوند. در افعالی که با Avere می‌آیند، اسم مفعول تغییر نمی‌کند (مگر در موارد خاص با ضمایر مفعولی مستقیم).

۳. چگونه بفهمیم یک فعل با Essere صرف می‌شود یا Avere؟

بیشتر افعال زبان ایتالیایی با Avere صرف می‌شوند. افعالی که جابه‌جایی فیزیکی (حرکتی)، ماندن در یک موقعیت، تغییر وضعیت و افعال انعکاسی هستند با Essere صرف می‌شوند.

شما می توانید با ثبت نام در دوره های آموزش زبان ایتالیایی ، سایت آموزش زبان توآموز این زبان را به صورت اینترنتی بیاموزید .

سوالات و نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید . 

برچسب:, , , , ,

معین میرعماد

یک دیدگاه ارسال کنید