دو فعل داشتن “avere”  و بودن “essere” در زبان ایتالیایی علاوه بر اینکه در جملات به کار می روند می توانند به صورت افعال کمکی Ausiliare نیز استفاده شوند .

زمان گذشته نزدیک برای بیان عملی در گذشته استفاده می شود که اثرات آن تا کنون نیز مشاهده می شود . 

گذشته ساده زمان مرکبی است که با کمک دو فعل essere و avere و اسم مفعول فعل در ایتالیایی اصلی ساخته میشه .
برای مثال :

 دیروز به تیاتر رفتم …………………ieri sono andato al teatro 
زمین خوردم …………..mi sono cascato 
کلارا خانه قشنگی پیدا کرد …….clara ha trovato una bella casa 

حالا ما میتوانیم در جاهای مختلفی از این حالت فعل استفاده کنیم :

• اگه کار انجام شده در گذشته نزدیک انجام شده باشه طوری که اثرات اون هنوز کاملا از بین نرففته باشه و با اون احساس نزدیکی داشته باشیم از گذشته ساده استفاده میکنیم :

poco fa abiamo festeggiato il capo danno      .اندکی قبل سال نو را جشن گرفتیم
ho appena chiamato mario .به تازگی ماریو را صدا زدم

• وقتی که از انجام عملی زمان زیادی گذشته ولی به طریقی با زمان حال ارتباط خودش رو حفظ کرده باشه :

mi sono scitto all universite tre anni fa . سه سال پیش در دانشگاه ثبت نام کردم

• توی گفت و گو های روزمره خانوادگی میتونیم از زبان گذشته ساده به جای اینده استفاده کنیم :

appena ho finito i miei compiti verro da te .به محض اینکه تکالیفم را تمام کردم نزد تو خواهم امد.(پیش تو می ایم )

• از گذشته ساده برای بیان کاری که یک بار در گذشته انجام شده استفاده میشه: 

una volta siamo usciti  یکبار بیرون رفتیم

• و همچنین کاری که در گذشته تمام شده است :

.laltro ieri siamo andati al concer  .پریروز به کنسرت رفتیم

perce non sei venuto ieri sera alla festa daddio?  چرا دیشب به جشن خداحافظی نیامدی ؟

• از این زمان فعل برای کار هایی که در گذشته یکی پس از دیگری انجام شده باشند هم استفاده میکنیم :

sono uscita ,ho comprato una rivista e sono tornato a casa    رفتم بیرون یک ,یک مجله خریدم و به خانه برگشتم . 

• در دو مثال زیر مشخص میشود که : 1) فرد هنوز زنده است و 2) سال هنوز تمام نشده است 

1)mio figlio e nato nel 1992 ……… پسر من در سال 1992 به دنیا امده است
2)qustanno  sono andato a fiera di milano …… امسال به نمایشگاه بین المللی میلان رفتم

برای مثال در عبارات زیر این دو فعل به صورت افعال اصلی جمله آمده اند .

• Ho un libro  یک کتاب دارم
• Sono a roma  در رم هستم

خب در افعال بالا فعل به صورت مضارع در جملات خبری به کار رفته است . پس افعال avere و essere معنای اصلی خود را حفظ کرده اند . اما در مثال های پایین قضیه کمی متفاوت تر است .

• Ho comprato un libro  یک کتاب خریدم
• Sono venuto a roma  به رم آمدم

در این دو جمله فعل های اصلی comprare  و venire هستند و Ho  و Sono  افعال کمکی به حساب می آیند . این افعال زمان جمله را از زمان حال ساده به گذشته نزدیک برده اند .

مثال :

• Io lavoro a Milano . (من در میلان کار می کنم ( زمان جمله حال ساده است
• Io ho lavorato a Milano (من در میلان کار کردم .( زمان گذشته نزدیک در ایتالیایی است

فعل کمکی AVERE

اگر برای گذشته کردن فعل بخواهیم از فعل کمکی avere استفاده کنیم باید صرف متناسب آن را در جمله آورده و سپس فعل اصلی را به صورت صفت مفعولی بدین صورت که اگر مصدر آن ARE دارد به ATO اگر ERE دارد به ETO  و اگر IRE دارد به ITO تغییر دهیم . 

participio passato در زبان ایتالیایی . صفت مفعولی یا سومین قسمت فعل می یاشد و مشابه past participle در انگلسی می باشد. در زبان فارسی ما صفت مفعولی نداریم.   

افعال غیر حرکتی در زمان گذشته ساده با فعل کمکی AVERE  صرف میشوند. در ضمن برای مذکر و مونث و جمع این دو هیچ تغییری نمیکند. Avere  به معنی داشتن است و برای تبدیل بسیاری از افعال به گذشته نزدیک به کار می رود. 

• Io ho parlato con Omid          من با امید صحبت کردم.
• Tu hai parlato con me?          تو با من صحبت کردی؟
• Perché lui ha parlato?            چرا او صحبت کرد؟
• Non ha parlato signore?         صحبت نکردید آقا؟
• Abbiamo parleto per loro       برای آنها صحبت کردیم.
• Avete parlato su scuola?        درباره مدرسه صحبت کردید؟
• Loro hanno parlato !?            آنها صحبت کردند!؟
• HO DORMITO             خوابیدم
• HO MANGIATO           خوردم

فعل کمکی ESSERE

این فعل کمکی نیز مانند فعل کمکی AVERE در زمان حال ساده ساخته می شود با این تفاوت که برای ساختن صفت مفعولی فعل اصلی تعداد و جنسیت نیز لحاظ می گردد . در مطلب اسم در زبان ایتالیایی به این موضوع پرداختیم که اسم ها در زبان ایتالیایی دارای تعداد و جنسیت هستند.

افعال حرکتی ، افعالی که برای بیان تغییر حالت ها استفاده می شوند و افعالی که بازتابی هستنند در زمان گذشته نزدیک  ساده passato prossimo  با فعل کمکی ESSERE صرف میشوند و در این حالت آخر افعال صرف شده تغییر میکند.

• در این حالت اگر فرد یا جسم مورد نظر مذکر باشد آخر فعل ما O  قرار میگیرد.
• اگر فرد یا جسم مورد نظر مونث باشد آخر فعل ما A قرار میگیرد.
• اگر افراد یا اجسام ما مذکر باشند آخر فعل I   قرار میگیرد.
• اگر افراد یا اجسام ما مونث باشند آخر فعل E  قرار میگیرد.

• Io sono andato a roma.         من به رم رفتم.
• Tu sei andato/a a roma?        تو به رم رفتی؟مذکر/مونث
• Perché è andata a milano      برای چی رفت به میلان؟مونث
• È andata signorina?              رفتید دوشیزه؟
• Noi siamo andati a siena       ما به سینا رفتیم.
• Vio siete andate a siena?      شما (گروه دخترها)به سینا رفتید؟
• Loro non sono andate.          آنها نرفته اند.

 در مثال های زیر به تبعیت جنسیت و تعداد participio passato  از فاعل دقت کنید :

• SONO CADUTO افتادم ( مذکر –مفرد)
• E’ PARTITA عزیمت کرد( مونث – مفرد)
• SIAMO STATI بودیم ( مذکر – جمع)
• SIAMO ESTATE  بودیم( مونث – جمع)

البته در این میان برخی افعال از قاعده صرف کلی تبعیت نمی کنند که به آنها افعال بی قاعده می گویند و بیشتر باید به صورت تجربی حفظ شوند . در مطالب آینده به آنها می پردازیم .

برای کسب مهارت در نحوه استافده از avere و یا essere و تشخیص محل استفاده آنها باید تجربه و تمرین بیشتری انجام دهیم. شما می توانید با ثبت نام در سایت آموزش زبان توآموز به یادگیری زبان ایتالیایی به صورت غیر حضوری و اینترنتی بپردازید .

سوالات و نظرات خود را با ما در میان بگذارید .

The post زمان گذشته نزدیک (نقلی) در ایتالیایی il passato prossimo appeared first on TOAMUZ.